Polska

Polska

Gorzów Wlkp.

Gorzów Wlkp.

 

Biuletyn Informacji Publicznej

1 procent

 

 

Szkoła Ucząca Się

 

Global Scholars

Erasmus+

ĆWICZENIA USPRAWNIAJĄCE APARAT ARTYKULACYJNY

 

            Odpowiedni poziom sprawności narządów artykulacyjnych, głównie języka, warg i podniebienia, warunkuje prawidłową wymowę głosek. 

            Narządy mowne można usprawniać przez ich gimnastykę. Dzieci z wadami wymowy, mają najczęściej duże kłopoty z wykonywaniem  prostych ćwiczeń, nie mają też wyczucia ułożenia narządów mowy (zaburzona kinestetyka w ich obrębie). Ćwiczenia należy wykonywać stopniowo, bez nadmiernego forsowania mięśni. Ćwiczenia należy przeprowadzać codziennie, najlepiej kilkakrotnie w ciągu dnia. Wskazane są ćwiczenia krótkie (10-15 minut), ale częste, najlepiej przed lustrem, aby dziecko mogło naśladować ruchy osoby dorosłej. 

            Poniższe zestawy ćwiczeń mogą być wykorzystane nie tylko prze korekcji zaburzeń mowy, ale także przy pooprawianiu wyrazistości i płynności wymowy oraz profilaktyce zaburzeń. Niesłychanie ważna jest zabawowa forma ćwiczeń.  

  1. Ćwiczenia warg
  • przesadnie wyraźne wymawianie samogłosek u-i (przy „u” wargi ściągnięte, do przodu, przy „i” kąciki ust cofnięte) – zabawa w naśladowanie „syreny”;
  • wymawianie samogłosek a – o przy szeroko otwartych ustach; 
  • przesadnie wyraźne wymawianie a-o-u;
  • cmokanie (dziecko udaje, że stara się rozłączyć sklejone wargi); 
  • utrzymywanie ołówka między nosem, a górną wargą (zabawa w wąsy);
  • przesuwanie ściągniętych warg na prawo – na lewo;
  • parskanie wargami (zabawa w motor);
  • gwizdanie;
  • przerzucanie powietrza z jednego policzka do drugiego (zabawa w naśladowanie czynności płukania ust wodą);
  • nabieranie powietrza pod wargą dolną, potem górną;   dmuchanie na płomień świecy, kulkę papieru; 

 

  1. Ćwiczenia języka

Pamiętajmy o zasadzie, że nie wykonujemy ćwiczeń języka poza jamą ustną, czyli nie oblizujemy warg, nie wysuwamy języka na brodę i w kierunku nosa!

  • kląskanie językiem – zabawa w konika,
  • oblizywanie zębów – usta szeroko otwarte,
  • mlaskanie czubkiem i środkiem języka,  
  • wypychanie językiem policzków (udawanie ssania cukierka),
  • przeciskanie języka między zębami, nagryzanie czubka języka (tzw. masaż jezyka)

 

  1. Ćwiczenia usprawniające podniebienie miękkie
  • ziewanie – z opuszczoną nisko szczęką,
  • kaszlenie z wysuniętym na zewnątrz językiem,
  • chrapanie na wdechu i wydechu,
  • wymawianie głosek [g] i [k] z samogłoskami np. ga, go, ge ...
  • oddychanie wyłącznie przez usta lub przez nos,
  • głębokie oddychanie – wdech nosem, wydech ustami – usta cały czas otwarte,
  • przenoszenie skrawków papieru za pomocą słomki (wciąganie powietrza), 
  • wciąganie policzków.

 

  1. Ćwiczenia oddechowe
  • zdmuchiwanie kartki papieru z gładkiej lub chropowatej powierzchni,
  • puszczanie baniek mydlanych,
  • dmuchanie na zawieszone na nitce krążki lub kulki waty,
  • dmuchanie na wiatraczek,  
  • zdmuchiwanie świecy z coraz większej odległości,
  • podrzucanie watki lub piórka dmuchając na nie, 
  • poruszanie wydmuchiwanym powietrzem piłeczek, samochodów po stole,
  • wymawianie na wydechu samogłosek – początkowo pojedynczo, potem po 2-3 (dziecko wymawia jak najdłużej samogłoską, dorosły w tym czasie liczy i zapisuje „rekordy”).

 

Bibliografia:  

Dembińska M. – Domowe zabawy logopedyczne. Warszawa 1994 WSiP; Demel G. – Minimum logopedyczne nauczyciela przedszkola. Warszawa 1998 WSiP;